آموزش  باشگاه علمی تخصصی یوگا پرنده آزاد

استان البرز باشگاه تخصصی یوگا پرنده آزاد کرج گاه باید ایستاد گاه می رویم تا یرسیم ، کجا می رویم را نمی دانیم ، فقط می رویم تا برسیم بی خبر از آن که همیشه رفتن ، راه رسیدن نیست گاه برای رسیدن باید نرفت باید ایستاد و نگریست ، باید دید شاید رسیده ای و ادامه دادن فقط دورت می کند . . .

گاه باید ایستاد ♥

گاه می رویم تا یرسیم ، کجا می رویم را نمی دانیم ، فقط می رویم تا برسیم

بی خبر از آن که همیشه رفتن ، راه رسیدن نیست

گاه برای رسیدن باید نرفت

باید ایستاد و نگریست ، باید دید

شاید رسیده ای و ادامه دادن فقط دورت می کند

باید ایستاد و نگریست به مسیر طی شده

گاه رسیده ای و نمی دانی

و گاه در ابتدای راهی و گمان می کنی رسیده ای

مهم رسیدن نیست ، مهم آغاز است

که گاهی هیچ وقت نمی شود

و گاهی می شود بدون خواست تو

پدرم می گفت تصمیم نگیر . اگر گرفتی شروع را به تاخیر انداختن نرسیدن است

اما : گاهی آغاز نکردن یک مسیر بهترین راه رسیدن است

گاه حتی لازم است بعد از  خواندن نمازت فکر کنی و ببینی پشت سر اعتقادت چه می بینی؟ ترس يا حقیقت و ایمان!

گاهی هم درختی يا گلی را آب بدهی ، حیوانی را نوازش کنی و غذا بدهی و ببینی هنوز از طبیعت چیزی در وجودت باقی مانده یا نه؟

شاید هم بخشی از داشته هایت را بدهی به یک انسان محتاج تا ببینی در تقسیم عشق در نهایت تو برنده ای یا بازنده؟

و بالاخره لازمست گاهی از خود بیرون آمده و از فاصله ای دورتر به خودت بنگری و از خود بپرسی که سال ها سپری شد تا اینچنین شوم که اکنون هستم؟

ياد می گیری ، باغ خودت را پرورش دهی ، به جای اینکه منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد

یاد می گیری که می توانی تحمل کنی که محکم باشی ، پای هر خداحافظی

و

یاد می گیری که : ارزشمندی . . .

خدا به همراهتان

باشگاه تخصصی یوگا پرنده آزاد